Als de avond valt
En het daglicht vervaagt
Vanuit mijn innerlijk wordt geroepen
Kan het zijn dat ik slaap?
Voor een ogenblik ben ik vervreemd
Dan heeft het mij volkomen in z'n macht
Dicht bij huis - ik kan het niet zeggen
Dicht bij huis toch zo ver weg voelend

Als ik door de kamer loop, is daar voor mij een schaduw
uit een andere wereld, waar niemand anders kan volgen
Draag mij naar mijn eigen, naar waar ik kan oversteken
Dicht bij huis - ik kan het niet zeggen
Dicht bij huis toch zo ver weg voelend

Altijd zoekend, nooit goed,
ben ik verloren in de oceanen van de nacht
Steeds hopend dat ik herinneringen kan vinden
Die herinneringen die ik achter liet.

Zelfs nu ik ga, zal ik blijven geloven
Dat deze tijd werkelijk is - ben ik verloren in deze gevoelens?
Als een kind dat voorbij gaat
Nooit de reden wetend
Ik ben thuis - ik weet de weg
Ik ben thuis - maar voel me oh zo ver weg

When the evening falls and the daylight is fading,
from within me calls - could it be I am sleeping?
For a moment I stray, then it holds me completely.
close to home - I cannot say.
close to home feeling so far away.


As I walk there before me a shadow
from another world, where no other can follow.
carry me to my own, to where I can cross over...
close to home - I cannot say.
close to home feeling so far away.


Forever searching; never right, I am lost
in oceans of night. Forever
hoping I can find memories.
those memories I left behind.


Even though I leave will I go on believing
that this time is real - am I lost in this feeling?
like a child passing through, never knowing the reason.
I am home - I know the way.
I am home - feeling oh, so far away.