Het lijkt alsof het leven zal vervagen
Drijft elke dag verder weg
zodat het kwijt raakt in mezelf
niets doet er toe, niemand anders
Ik ben de wil om te leven kwijt geraakt
Gewoon niet meer om te geven
Er is niets meer voor me
Ik heb het einde nodig om me te verlossen
Dingen zijn niet meer wat ze vroeger waren
Omdat ik er een van binnen mis
Dodelijk verloren, dit kan niet waar zijn
Ik kan deze hel die ik voel niet uithouden
Leegte vult me
Tot het punt van doodsangst
De groeiende donkerte neemt het ochtendglore
Ik was Ik, maar nu is Hij weg

Niemand behalve ik kan mezelf redden, maar het is te laat
Nu kan ik niet bedenken, bedenken waarom ik zelfs maar zou proberen

Het lijkt alsof gisteren nooit heeft bestaan
De dood begroet me warm, nu zal ik alleen nog maar tot ziens zeggen

Life it seems, will fade away
Drifting further every day
Getting lost within myself
Nothing matters no one else
I have lost the will to live
Simply nothing more to give
There is nothing more for me
Need the end to set me free
Things are not what they used to be
Missing one inside of me
Deathly lost, this can't be real
Cannot stand this hell I feel
Emptiness is filing me
To the point of agony
Growing darkness taking dawn
I was me, but now He's gone

No one but me can save myself, but it too late
Now I can't think, think why I should even try

Yesterday seems as though it never existed
Death greets me warm, now I will just say good-bye